تبلیغات
نون و القلم ( اولین وبلاگ ادبی دانش آموزی ) - یادداشتی بر شعر"چشم به راه"- علی لسانی
چهارشنبه 9 شهریور 1384

یادداشتی بر شعر"چشم به راه"- علی لسانی

   نوشته شده توسط: رسولی    نوع مطلب :دبیرستان مفید۲ ،

رابیند رانات تاگور شاعر پر آوازه ی هندی

یادداشتی بر شعر"چشم به راه"
از کتاب ادبیات سال سوم

رابیند رانات تاگور شاعر پر آوازه ی هندی برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات می باشد. سروده هایش بسیار تامل بر انگیز و لطیف و سر شار از معانی نغز می باشد که به بررسی تکه هایی از آن ها که در کتاب ادبیات 3 امده است می پردازیم :
خدایا آنان که همه چیز دارند
مگر تو را
به سخره می گیرند
آنان را که هیچ ندارند
مگر تورا
در این شعر شاعر از صفت قلب و عکس برای دلنشینی اثر بهره می گیرد و از آن بر می آید که خداوند از همه چیز بالا تر است و کسی که می گوید الهی و ربی من لی غیرک خدا را دارد که همه چیز است .
***
هر کودکی با این پیام
به دنیا می آید که خدا هنوز از انسان
نومید نیست.
شاعر در این شعر تولد را که اتفاق زیبایی است حاکی از آن دانسته است که خداوند که خالق انسان است هنوز به او امید دارد تا خود را شبیه او سازد و به درجات بالاتر برسد و اشاره می کند که هر کس می تواند جلوه گاه نور الهی گردد. ما هر لحظه متولد می شویم پس می توانیم پله پله تا ملاقات خدا برویم.
***
خدا به انسان می گوید
شفایت می دهم
ازاین رو که آسیبت می رسانم
دوستت دارم
ازاین رو که مکافاتت می کنم
شاعر به این نکته اشاره دارد که خداوند چون می خواهد شاهد رشد انسان باشد گوش او را گاهی اوقات می گیرد تا متوجه شود چه می کند و می تواند اشاره به ضرب المثل"هرچه از دوست رسد نیکوست" باشد.
***
آنان که فانوسشان را
به پشت می برند
سایه هاشان پیش پایشان می افتد
شاعر سر انجام بهره نبردن یا بد بهره بردن از موهبت های الهی را گمراهی می داند. منظور از فانوس نورعلم است که پیش پا را روشن می کند تا در تاریکی جهل انسان راه را گم نکند و هر کس از آن خوب استفاده نکند راه را قطعا گم خواهد کرد.