معرفی: اولین باری که به کله مان خورد ما هم می توانیم ـ عینهو خیلی های دیگر ـ وبلاگ و از این جور سوسول بازی ها(!) داشته باشیم؛ وقتی بود که دیدیم کی به کی است...هر کی هر کی است ! هرکسی یک وبلاگ می زند بعد می دود دنبال مخاطب! این یعنی چه؟ یعنی اینکه ایرانی جماعت بیش از آنکه شنونده ( و خواننده ) باشدگوینده است و نویسنده!( تازه توی سایتها ؛ بیننده!!). ایرانی است دیگر ! چه میشود کرد؟! ما هم که از این قاعده مستثنی نیستیم! ایرانی هستیم و گوینده. یعنی می نویسیم و خوبش را هم می نویسیم! نه مثل خیلی های دیگر دری وری...نوشتنمان هم با بقیه بسیار تا بسیار توفیر می کند وبرای آنکه توفیرش را نشانتان بدهمم؛ لاجرمم از آنکه خودم و تیم نویسنده ام و کارمندانم(!) و تفکراتمان را شرح دهم .علت ایجاد این وبلاگ هم جمع آوری آثار دانش آموزان است : ۱. رسولی هستم. دبیر ادبیات دبیرستانهای تهران. از جمله دبیرستان های فرهنگ(دکتر حداد عادل) - مفید۱(م۲)- مفید ۲ (م۱)- دانشگاه شریف - موعود - امام صادق(ع) - نیکان (م ۱) - و ... ۲. نویسندگان وبلاگ عبارتند از: دانش آموزان این مدارس و هر کسی که دوست داشت برایمان مطلب بنویسد و بفرستد به ایمیل من! ۳. تفکرمان : توی اینجا هر کی تفکر خودش را دارد. بی هیچ محدودیت و بدون سانسور!! ۴. همین!